له اسلام سره دلوېدیځو رسنېوچلند؛ رسنیزتهذیب

تر پوښتنې لاندې راولي

دا مهال اروپا او لويدیځ په نړيواله کچه د تهذىب بېلګې ګڼل کيږي، په تېره بېاهغه هېوادونه چې د دریېمې نړۍ د هېوادونو په نامه ياديږي .

دغه هېوادونه که څه هم د اروپا او لويدیځ تهذيب تر نورو ډېر ښه پېژني او په اړه يې معلومات لري، خو له دې امله چې څه يې په لاس کې نشته او واکمنان يې هم د همدغې نړۍ لاسپوڅي دي، په دې اړه څه نه شي ويلاى.

اروپا دامهال له خپلو ټولو بې تهذيبېو سره سره په نړۍ کې داسې ځاى خپل کړى، چې هر څوک يې د متمدنه ژوند د تر لاسه کولو لپاره په دوستۍ وياړي او ترڅنګ يې هغه څه کوي، چې لويديځ او اروپا يې غواړي.

په ټوليزه توګه کلتورونه او تمدن په هره ټولنه کې توپير لري. په تېره بيا هغو ټولنو کې چې تهذيب يې له دين نه رنګ اخيستى وي او دين يې هم په بشپړه معنا سره د خلکو معنوي اړتياوې پوره کړاى شي. دغه ټولنې نه يوازې داچې د خپل دين او کلتور په رڼا کې ورځنى ژوند له معنوي اړخه بډايه او له مادي اړخه مهذب پرمخ بيايي، ترڅنګ يې د نورو دين او کلتور ته هم په داسې سترګه ګوري، چې مقابل لورى په کې د کمۍ او ذلت احساس ونکړي.

له نورو سره په توپير د آسماني دينونو پېروان، د هغوى له معنوي سرچينې نه په الهام داسې روزل کيږي، چې په بشپړه توګه ټول هغه فرعي قانونونه چې په ټولنو کې د نوي ژوند له غوښتنو سره سم ټاکل کيږي، د ديني هغو تر اغېزې لاندې راولي او تر کومه يې چې دين اجازه ورکوي، دغه قانونونه عملي کوي.

په غير آسماني دينونو کې هم تر دې وړاندې دغه اصل په خورا جديت سره په پام کې نيول کېده او په سياسي اصولو کې هم څوک ددې حق نه لري، چې د نورو مقدساتو ته دې سپکاوى وکړي، ، خو دامهال لکه چې ليدل کيږي ، نړيوال، په تېره بيا اروپايي وګړي، هغه چې ځانته د نړۍ تر ټولو پر قانون ولاړ او مهذبه خلک وايي، دغه اصول تر پښو لاندې کوي او په ډېرې سپين سترګۍ سره په يوه داسې دين تيرى کوي، چې په ريښتينولۍ يې هېڅوک هم شک نه شي کولاى.

درانه لوستونکي به خبر وي، چې لوېدیځ او اروپا په څومره بې شرمۍ د اسلام د ستر پېغمبر په اړه له سپکاوي ډک کارتونونه خپروي او ترڅنګ يې د هالنډ په څېر بې بندوباره هېوادونه د اسلام د ستر پېغمبر په اړه درواغجن او سپکونکي فلمونه ليدونکو ته وړاندې کوي. ددې ترڅنګ که په تېرو څو کلونو کې د غېر اسلامي هېوادونو،کليساوو او یادداسې نورو غېراسلامي ټولنو مشرانو ته وکتل شي، په وار وار په مسلمانانو داسې تورونه لګوي،چې هغه کټ مټ اسلام او اسلامي امت ته سپکاوى وي، د لويديځې نړۍ مشران ددې لپاره چې له اسلام سره مخامخ دښمني نه شي کولاى، په پټه په خپلو هېوادونو کې هغو ناروغو او له د ښمنېوډکوخلکوته داسلام دسپکاوي اسانتياوې  برابروي،چې هغوى نه کوم ديني ارزښت پېژني او نه هم د ولسونو په ارزښتونوباور لري.

دوى د نړۍ له ډېرو مهمو او ټولنيزو قوانينونه په ګټې اخیستنې داسې ګام اخلي،چې هروخت د نړۍ مسلمان وګړي ځوروي او دهغوی سپېڅلي احساسات راپاروي. تېر کال به مو په ياد وي، چې په ډنمارک کې د حضرت محمد(ص) د کارټونونو په چاپولو سره مسلمانان څومره را وپارېدل او تر کومه يې د کفري نړۍ په اړه خپله غوصه ښکاره کړه.مسلمانانو پر هماغه مهال د ډنمارک له هېواده وغوښتل چې د ټولو هغو کسانو مخه ونيسي، چې په لوى لاس دغه هېواد له مسلمانانو سره په لانجه کې اچوي، خو ډنمارکي چارواکو لکه چې له کارونونه يې ښکاري، په خپله له اسلام سره د دښمني لاره ونيوله او سږکال يې يو ځل بيا ددغه هېواد له ورځپاڼو نه د حضرت محمد(ص) د درواغجنو کارتونونو د خپرېدو اجازه ورکړه.

ډنمارک ددې ترڅنګ چې پخپله له اسلام سره مخامخ دښمني ښکاره کړه،په ډاګه يې کړه چې پلوي نړۍ يې هم د مسلمانانو په اړه کوم اصل په پام کې نه نيسي او هغه څه چې دوى يې د ځان لپاره قانون بولي،مسلمانانو ته يې د ډيموکراسي په نامه ماتوي او په خورا بې غورۍ د اسلامي مقدساتو سپکاوى کوي.

په لوېدیځ او په ځانګړې توګه ډنمارک کې دا مهال د اسلام ډېر سپکاوى، د بيان د آزادۍ په نامه کيږي. په دغو هېوادونو کې که کوم کارتون له کومې ورځپاڼې خپريږي، حکومت يې وايي، چې د رسنېو ازادي ده، خلک چې هر څه وغواړي، د رسنېو له لارې يې خپروى شي، همدارنګه که په هالنډ کې د يوه داسې پېغمبر په اړه فلم خپريږي، چې هغه د نړۍ ټولو فېلسوفانو او سترو پوهانو بې بېلګې انسان بللى، بيا هم دوى ورته د بيان د آزادۍ په نامه اجازه ورکوي،خو که په کومه خاوره د لويديځ پر ګناو اعتراف کيږي او يايې هم خلک بدې بولي، په ډېره بيړه ددوى تر بريد لاندې راځي او يا يې هم نوم ترهګر اېښودل کيږي.

همدا اوس د دغې وحشي اروپا په زندانونو کې په سلګونو مسلمانان يوازې له دې امله زندانيان دي، چې د ښځو د کرامت او د کفارو په مردار لاس د هغوى د لوبولو په وړاندې يې اعتراضونه کړي دي. دوى ټول هغه کسان زنداني کوي او فعاليتونه  یې ختموي،چې ددوى د خوښې خلاف خوله وښوروي، خو په خپله بيا د نورو په ارزښتونو تيری کوي.

دا مهال کفري نړۍ د مسلمانانو له بې شانه کرکې سره مخامخ ده او دغه کرکه کرار کرار په يوه داسې اور بدليږي، چې ټول کفار به يې په لمبو کې وسوځيږي،خو همدغه ناپوهه لويديځوال بيا هم ددغه اور د لا پراختيا امکانات برابروي او مسلمانان لا راپاروي.

که له ٢٠٠١زېږدیز کال نه راپدېخواد کفارو اعمالو ته وکتل شي، په زغرده ترېنه معلوميږي، چې دوى داسلام په دښمني کې  هېڅ اصل په پام کې نه نيسي.

دوى که څه هم په خپلو هېوادونو کې هرڅه ته اصول لري او غواړي چې مونږ هم پر دغو اصولو پابند کړي،خو متأسفانه دغه اصول د اسلام ضد کړيو لپاره شليږي او هېڅ په پام کې نه نيول کيږي.

دوى ددې ترڅنګ د خپلو ګټو لپاره د هېوادونو قوانين ماتوي،خود خپلو کارونو د توجيه لپاره داسې قوانين رامخې ته کوي،چې په پوره باور سره ويلاى شو،په خپل زيان يې هېڅکله هم نه مني. کفار له يوې خوا ددين او عقيدې په نامه په افغانستان کې د عبدالرحمن او نورو مرتدانو په شان خلکو ملاکوي، له بلې خوا د اسلامي اصولو په وړاندې ټول ګامونه پياوړي کوي.

مسلمانان پدې عقيده دي،چې د خپل دين درناوى يې په دې کې دى،چې د نورو دين ته درناوى ولري خو کفار بيا په دې کې نه دي. دوى هم د خپل دين او خپلې لارې درناوى غواړي او هم د نورو په دينونو داسې تيرى کوي،چې هېڅ مسلمان ته د منلو اوزغملووړ ندي. 

زموږ په ګومان، که چېرې داسې څه دوام ولري او د هغوى په وړاندې د مسلمانانو مخ په ډېرېدونکې کرکه نوره هم زور واخلي، د هغو کسانو ليست به نور هم اوږد شي، چې دامهال يې د لوېديځې نړۍ خوب تښتولى دى.

کفار بايد داسې لاره خپله نکړي، چې له امله يې د اور لمبې ددوى تر ښکلو او په ډېرو ستونزو جوړو شويو ودانيو ور ورسېږي. دوى بايد هم په ځان ورحميږي او هم په خپلو بچيو،ځکه چې که داځل د اسلامي امت حوصله تنګه شوه، فکر نه کوو، چې مخه يې ټوله نړۍ له  ټولوشته امکاناتو سره هم ونيسي.مسلمانان په يوه غږ په نړۍ کې د سوله ييز او قانونمند ژوند پلويان دي. دوى د خپل دين په وړاندې ټول هغه تيري غندي چې دامهال يې غيرمسلمان ملتونه کوي.

مونږ له ټولې نړۍ نه په کلکه سره داغوښتنه کوو چې په نړۍ کې د انساني ژوند لپاره د نړيوالو قوانينو د پلي کېدو هڅې وکړي اوکه يوازې د خپلواغراضو د ترلاسه کولو لپاره هرڅه خپل او قانون يوازې د مسلمانانو لپاره وبولي،فکر نه کوو،چې د نړۍ موجود نظم به هم په دې بڼه پاتې شي.هغه مهال به دستونزو ټوله پړه د هغو پرغاړه وي،چې نه قانون مني او نه هم درناوى ورته کوي.

د دوزخ له اور نه د خلاصون لسيزه

د اسلام په مبارك دين كې نه يوازې داچې روژه د مسلمانانو د تزكيې مياشت ده، د بېلابېلو عبادتونو او د سختيو د زغملو له امله لوى خداى ته د نژدېوالي او له عذابونو نه د خلاصون مياشت هم  ګڼل شوې ده.

د اسلام د ستر پيغمبر په وينا، د روژې د اولې لسيزې رحمت، د دوهمې مغفرت او د دريمې د دوزخ له اور نه خلاصون ټول له دې امله دي چې مسلمانان وكولاى شي له دغو دريو واړو لسيزو نه د خداى د رضا او د هغه له عذاب نه د خلاصون په لاره كې ګټه واخلي. كه د اسلام له نظره د روژې مياشتې په دريو د رحمت، مغفرت او د دوزخ له اور نه د خلاصون په لسيزو ويشلو ته سړى ځيرشي، په ريښتيا هم دغه ورځې په عجيبه شان ويشل شوي دي. په اسلام كې خداى(ج) مسلمانانو ته د جنت ګټلو داسې لارې ښودلي چې كه لږ هم ورته پاملرنه وشي، خامخا به د خداى(ج) لخوا ورته وعده شوى جنت په برخه كيږي.

د روژې لومړۍ لسيزې ته د رحمت لسيزه ځكه ويل شوې چې كه په دغه لسيزه كې مسلمانان په ريښتينې توګه د خداى پاك عبادت او نيك كارونه وكړي، د لوى خداى له رحمت نه به برخمن شي، له همدې امله الله پاك د روژې په نيولو، د قران په تلاوت او نورو عبادتونو سره مسلمان د روژې په لومړۍ لسيزه كې په خپل رحمت كې داخلوي او څوك چې د خداى په رحمت كې داخل شي، نو خداى پاك بښنه او مغفر ت ورته كوي.

كوم مسلمان چې د روژې لومړۍ لسيزه د خداى پاك له احكامو سره سمه پرځاى كړي، د دوهمې لسيزې له پيل كيدو سره سم ورته د مغفرت لارې خلاصيږي او  كه چيرې په دغه لسيزه كې هم هغه شان چې اسلام يې امر كړى عبادت وكړي، نو د خداى پاك له لوري به ورته د ځانګړې لورينې له مخې بښنه كيږي.

كه د مسلمان د ژوند فلسفې ته وكتل شي، د مسلمانانو په ژوند كې له ټولو عبادتونو، نيكو كارونو او داسې نورو ديني فرايضو نه موخه د خداى رضا او د هغه له لوري د بښنې لاسته راوړل دي. كه مسلمانان د اسلام سپيڅلې كلمه وايي، كه فرايض، واجبات، سنتونه، مستحبات او مباح كارونه ترسره كوي، كه د اسلام د سپيڅلي دين د ستر پيغمبر  له ژوند نه د اخيستل شوي درس له مخې د هغه د ژوند په څير د خپل ژوند هره برخه تنظيموي، كه خپل كالي او څيره د پيغمبر له جامو او څيرې سره ورته ټاكي او يا هم كه داسې نور هغه كارونه كوي چې په اسلام كې ورته د ثواب ژمنه شوې، داټول د خداى پاك د رضا او بيا وروسته د هغه له لوري د مغفرت د ترلاسه كولو لپاره كيږي. كه د صدر اسلام مسلمانانو خپل ځانونه، مالونه او كورنۍ د اسلام په دين قربانول او ياهم كه د خداى مقرب بندګان شپه او ورځ د خداى عبادتونه كوي، داټول د همدې لپاره چې د خداى(ج) لخوا ورته بښنه وشي او له همدې لارې د دوزخ له هغه اور نه خلاصون ومومي چې د خداى مخ توري او ګناهګار بنده ګان به يې ويني.

د روژې له بركت نه ډكو ورځو  څخه په ګټې اخيستو هغه كسان چې د روژې په لومړۍ لسيزه كې د خداى په رحمت كې داخل شوي وي، په همدې توګه يې د خداى د بښنې د لاسته راوړلو لپاره د مغفرت او بښنې لسيزه پيل او په هغه شان يې پاى ته رسولې وي چې اسلام يې امر كړى، بې له شكه چې په ډير برياليتوب به هغه پړاو ته ننوزي چې په هغه كې د دوزخ له اور نه د خلاصون ژمنه شوې ده. 

كله چې مسلمانان د روژې په وروستۍ يا دريمه لسيزه كې روژه نيسي او بيا هم د تيرو دوو لسيزو په څير د خداى پاك له اوامرو سره سم د الله پاك عبادت كوي، بې له شكه چې د دوزخ له اور نه به خلاصون مومي او په بريالۍ توګه به د خداى(ج) موعود جنت ته ننوزي، هغه جنت چې د هرمسلمان د ټول ژوند د عباداتو ښه جزا پكې د ښه او هوسا ژوند او د خداى(ج) په ليدو سره وركول كيږي.

د خداى پاك د نورو مخلوقاتو په څير، كه سړى د روژې بركتونو او د روژې د دريو لسيزو ويش ته ځير شي، په ريښتيا هم پكې د لوى خداى د خلقت هغه اسرار نغښتي چې په پوهيدو سره يې مسلمانان د خداى په رحمت كې داخل، د خداى له لوري بښل شوي او په پاى كې د دوزخ له اور نه خلاص او جنت ته ننوزي.

د نورو ټولو كلونو په شان، دادى سږ كال هم لكه چې ليدل كيږي د روژې دوه لسيزې تيرې او دريمه لسيزه د پيل كيدو په حال كې ده. دغه لسيزه لكه چې وويل شول د دوزخ له اور نه د خلاصون لسيزه ده. كه مسلمانان له دغې لسيزې نه هم په هغه شان چې اسلام يې غوښتنه كوي ګټه واخلي، بې له شكه د خداى له كړې وعدې سره سم به د دوزخ له اور نه خلاصون مومي او جنت به يې په برخه كيږي.

د روژې وروستۍ لس ورځې هم لكه د نورو لسو ورځو په شان له بركت نه ډكې ورځې دي، خو د اعتكاف عبادت ددغې لسيزې يوه ستره ځانګړنه ده. اعتكاف د اسلام د ستر پيغمبر هغه سنت دى چې په كولو سره يې مسلمان د خداى له ځانګړې لورينې نه برخمن كيږي. د روژې په وروستيو لسو ورځو كې اعتكاف ددې ترڅنګ چې مسلمان د خداى عبادت ته په ځانګړې توګه تياروي، د روژې په ديرشو ورځو كې له هغې شپې نه د ګټې اخيستو لاره هم ورته خلاصوي چې له زرو مياشتو نه ښه شپه ده.

ښايي د روژې په وروستيو ورځو كې د اعتكاف عبادت په مسلمانانو له دې امله لازم شوى وي، چې د قدر له شپې نه ورته د ګټې اخيستو ډيره شونتيا برابره وي. كه وكتل شي، هغه كسان چې په اعتكاف ناست وي او لس شپې او ورځې په پرلپسې توګه د خداى پاك عبادت كوي، له هغو نه چې يوازې يې روژه په خوله او يا كوم نور عبادتونه كوي، د قدر شپې په لټولو كې ډير هڅاند وي. له همدې امله د نورو ثوابونو د لارو ترڅنګ

 خداى پاك د اعتكاف له لارې مسلمانانو ته د هغې شپې د ليدلو او په هغې كې دعبادت د ترسره كولو امكان هم برابر كړى چې عبادت يې د زرو مياشتو چې نژدې څلور اتيا كاله كيږي، له عبادت نه هم غوره دى.

خداى پاك دې موږ او ټولو مسلمانانو ته په لومړي ګام كې د رمضان له پاكې مياشتې او په دوهم ګام كې د روژې له وروستيو لسو شپو نه د ښې ګټې اخيستو توان راكړي.

                                                                                          آمين 

عراق؛ چهار سال ديموکراسي با خاک و خون!

محمد کبير (حقمل)

از زمان تجاوز امريکا بر عراق پوره چهار سال مي گذرد. چهار سال قبل از امروز امريکا با سلاح هاي  پيشرفته و فوج نهايت مجهزش بر عراق ده سال تعزيرات اقتصادي کوبيده حمله کرد و طي چند روز حکومت صدام را که بيشتر از سي سال زمام امور عراق را در دست داشت، سرنگون ساخت.

دليل عمدهء حملهء امريکا بر عراق از بين بردن رقيب عمدهء ايالات متحده و رژيم اسرائيل در شرق ميانه بود. صدام حسين بعد از اينکه طي حمله بر کويت دست از دوستي امريکا برداشت؛ يکي از مطرح ترين دشمنان امريکا در شرق ميانه به حساب ميآمد. در ابتدا وي يکي از مهره هاي مهم دوستي امريکا د رمنطقهء نفت خيز و غني بين النهرين بود. زمانيکه در ايران حکومت طرفدار امريکا سقوط کرد و قدرت به دست مذهبيون شيعه افتاد، امريکا مجبور بود يکي از حکام مقتدر را در منطقه از خود سازد، تا در ضمن اينکه راه نفوذ امريکا در آنجا باز باشد، در پهلويش جلو گسترش ايديالوژي  اسلامگرايي سياسي نيز گرفته شود. صدام حسين از آوان حکومتش بحيث يک رئيس جمهور روشفنکر؟! قد علم نمود. وي هيچ نوع سد مذهبي را در مقابل پيشرفت عراق نه مي پذيرفت و جداً با آن مقابله مي کرد. در عين حال صدام نخستين کسي بود که خيال زمامداري بزرگ شرق ميانه در سرش بود. امريکا نيز نخست براي اينکه صدام اعتنايي به اصول دين در مورد پيشرفت کشورش نداشت و در ضمن آن دعواي سلطه بر شرق ميانهء بزرگ نيز در سرش خطور مي کرد، وي را در مقابل ايران تقويه نمود. جنگهاي چندين سالهء ايران و عراق که عامل کشته شدن هزاران مسلمان، شد فرصت مهم ضعف حکومت ايران براي امريکا توسط صدام بود. در اين جنگ امريکا از ته دل صدام را حمايت کرد و کوشش نمود تا اين آتش هرچه بيشتر شعله ور باشد.

بعد از جنگ ايران صدام بر کويت حمله کرد. حمله بر کويت آغاز اختلاف نظر ميان عراق و امريکا بود که در نتيجهء آن امريکا مستقيماً در شرق ميانه مداخله نمود و عساکرش را از زمين و هوا به کويت فرستاد. بعد از خروج نيروهاي عراقي از کويت، امريکا در صدد بهانه هاي مختلف براي رژيم صدام شد؛ اما صدام با آنهم پيوسته در کوشش پيشرفت کشورش بود. وي با اعمار بلند منزل ها، سرکها و سيستم هاي تعليمي و برقي عراق را به يک کشور پيشرفته تبديل کرد. در زمان صدام دورترين نقطه عراق داراي مكتب و كلينيك شد و سركهاي اين كشور نيز به گونه جديد آن ساخته و اعمار گرديد. روزي هم رسيد که فوج تحت امر صدام چهارمين فوج دنيا به حساب ميامد، اين همه پيشرفتها خاري بود که هر آن در چشم امريکا مي خليد و صحنهء نفوذ آن را در شرق ميانه تنگ و نا مساعد مي ساخت. امريكا نيز به منظور از بين بردن اين خار و يافتن يك مهره جديد در منطقه شرق ميانه در صدد از پا در آوردن صدام حسين شد. ايالات متحده به بهانهء اينکه صدام اسلحهء کشتار جمعي مي سازد و امنيت جهاني را برهم مي زند، عراق را هدف تعزيرات اقتصادي قرار داد، اين تعزيرات به مرور زمان سخت تر مي شد و شكل مرض سرطان را براي وجود نو به پا ايستاده و روبه پيشرفت عراق را گرفت، تا آنکه اسرائيل و امريکا تا حملهء مستقيم آن کشور بر عراق، وقت نا وقت مناطق مختلف عراق را هدف راکتهاي خود قرار مي داد. به عقيدهء آگاهان، اين حملات حيثيت ضربات کوچک قبل از شکار بر وجود حيوان عظيم الجثه را داشت.

 بعد از سال 1999 م صدام و حکومتش هدف سخت ترين خواهشات امريکا و ملل متحد قرار گرفت. گرچه قبل از آن هيئت هاي جستجوي سلاح هاي هستوي در عراق رفت و آمد مي کرد؛ اما با آغاز قرن بيست و يک اين روند تندتر شد، ايالات متحدهء امريکا در سال 2003 در حالي آماده گي براي حمله بر عراق را مي گرفت که هيئت هاي ملل متحد مصروف تفتيش اسلحهء حکومت صدام بود. وقتي كه امريکا به صورت کامل آمادهء حمله بر عراق شد، هيئت ملل متحد را از اين كشور بيرون کرده و به نام اينکه صدام اسلحه اش را از ديد هيئت مخفي مي كند، بالاي اين کشور حمله کرد. در ابتدا تصور مي شد که شايد صدام بتواند تا اندازهء زياد جلو حملهء امريکا را بگيرد؛ اما حملات بي رحمانهء امريکا و حالت ضعيف دولت عراق باعث اين شد که بعد از چند روز به شمول بغداد شهرهاي مهم عراق و حكومت صدام سقوط نموده و حکومت امريکايي در آن کشور بر پا گردد. مدتي بعد از سقوط رژيم صدام به دست امريکا، اکثر مقامات حزب بعث و وزراي کابينهء  صدام به چنگ نيروهاي امريکايي افتادند که در اين سلسله بالاخره صدام نيز اسير  قواي امريکايي گشت.

عراق بعد از اشغال

بعد از اينكه در عراق حكومت تحت امر صدام سرنگون گرديد و عراق به دست نيروهاي امريكايي افتاد، در اين كشور يك حكومت امريكايي بنيان گذاري گرديد. يکتن از جنرالان امريكايي زمام امور عراق را به دست گرفت و در پهلوي آن راه ورود بي حد و حصر (شيعيان عقده مند) به دواير دولتي عراق باز گرديد. در پهلوي آن مقاومت پراگنده قواي دولت قبلي عراق و ديگر جنگجويان عراقي كه بعد از حمله امريكا بر اين كشور دست به اسلحه برده بودند، نيز در گوشه و كنار عراق دوام داشت.

در اولين روز سقوط بغداد، نيروهاي امريكايي مجسمه هاي صدام را كه در چهارراهي هاي شهر نصب گرديده بود، سرنگون ساختند و شيعيان عراقي نيز از فرط خوشي، بالاي اين مجسمه ها به رقص و پايكوبي پرداختند. در پهلوي آن موزيم هاي بزرگ عراق كه آثار باستاني هزاران سال قبل بين النهرين(يكي از مراكز تمدن كهن) در آنها جابجا گرديده بود، براي چندين ماه در معرض عام و تام قرار گرفت و بزرگترين بخش اين آثار به امريكا و اروپا انتقال گرديد. در پهلوي ديگر خيانت هاي تاريخي ايالات متحده در برابر ملت عراق، آماده ساختن شرايط چور و چپاول موزيم هاي بزرگ عراق يكي ديگر از خيانت هاي بزرگ است كه با اين ملت در دهن دشمن قرار گرفته صورت گرفت. در عين حال ده ها تعمير شخصي و دولتي عراق در زمان جنگ امريکا از بين رفت و قسمت زيادي از راها، پل ها و سرک هاي عراق نيز يا نابود و ياهم در معرض خطر قرار گرفتند. به صد هاتن از مردم ملکي عراق طي اين جنگ از خانه هاي شان برآمدند و به کشورها و مناطق همسايه مهاجر شدند. سيسيتم برق، گاز، مخابرات و نفت عراق برهم خورد و دها چاه نفت به آتش کشيده شد. خلاصه اينکه حمله امريکا برعراق يک غضبي بود که بر ملت مظلوم عراق نازل گرديد، آغاز آن همراه با خون و آتش بود، ادامه آن خون و آتش است و انجام آن نيز چنين خواهد بود.

افتخار بر جنايت

چهار سال از حمله امريکا بر عراق مي گذرد. قسميکه گفته شد در اين چهار سال همه دار و ندار عراق از بين رفدت، اين کشور که زماني يکي از کشورهاي پيشرفته دنيا به حساب ميامد، اکنون يک کشور محتاج و عقب مانده محسوب مي شود. اردوي اين کشور که زماني چهارمين اردوي دنيا بود امروز مساوي با هيچ است و هم چنان نظام آن از مشروعيت بي بهره مي باشد. همين اکنون که ما مصروف اين نوشته هستيم، خبر کشته شدن دها انسان بي گناه در عراق از رسانه ها به نشر مي رسد و بدون شک اين روند ادامه خواهد داشت. زندانهاي امريکايي و عراقي از زندانيان پر گرديده و اعتماد در اين کشور کاملاً از بين رفته است. سيستم هاي اقتصادي و اجتماعي عراق در حال رکود به سر مي برد و دشمني هاي فرقوي نيز در حالت اوج گرفتن مي باشد. با اين و هزاران مشکل ديگر، مردم مظلوم عراق بهاي شوقي را مي پردازند که آقاي؟! بش در سال 2003 در مورد عراق نمود. وي که به نام عدالت و مردم سالاري وارد عراق شد، همه ريشه هاي عدالت و مردم سالاري را در اين کشور خشکاند و مردم را به هزاران مشکلي که نبايد با آنها مواجه مي شدند، مواجه ساخت. متاسفانه جهان امروزي( که ما از آن چندين بار جهان معامله گر ياد کرده ايم) در همان وقت نيز با صداي بش در مورد عراق همنوا بود و امروز نيز به شکل جدي از اين عامل هزاران جنايت نه مي پرسند که چرا چنين آتشي بالاي مردم عراق آورده شد. در آغاز جنگ عراق نيز بش بر اقدامش افتخار مي کرد و اکنون نيز در هر جا و هر سخن از اين جنايتش دفاع نموده، بر آن افتخار مي کند، جالب اينجاست که در اين دنياي قرن بيست و يک و دنياي عدالتخواه؟! کسي هم پيدا نه شد که براي بش بگويد که آغاز حمله ات جنايت بود، دوام آن جنايت است و افتخار بر آن جنايت بزرگتر و کلانتر.

عراق با آينده تاريک

همين حالا عراق در سخت ترين شرايط عمرش به سر مي برد. حملات مخالفان اشغال و حکومت دست نشانده امريکا در عراق همه روزه حملات شان را در اين کشور افزايش مي دهند.  تداوم اين حملات  همه روزه جان ده ها عراقي ودر پهلوي آن امريکايي را مي گيرد. آغاز اشغال و در قدرت نگهداشتن يک طبقه خاص در عراق عامل يک جنگ تمام عيار فرقه يي در اين کشور شده است که به اثر اين جنگها همه روزه ده ها انسان بي گناه در عراق به کام مرگ مي روند. در مورد عراق فعلاً چندين تحليل موجود مي باشد. در قدم اول تحليل آقاي؟! بش است که آينده اين کشور را آينده مردم سالار و پيشرفته پيشبيني مي کند(حال آنکه اين همه را بش از عراق ربود) ، تحليل دوم تحليل مبصرين سياسي و قانون دانان است که براي عراق طرح هاي گوناگوني مانند ازدياد عساکر و يا هم کمک هاي مالي از جانب غرب را پيشنهاد مي کنند(حال آنکه همين عساکر و همين کمک هاي مغرض بود که عراق را به اينجا رساند) ، تحليل ديگر تحليل مسلمانهاي آزاديخواه و عدالت پسند است که ما هم با اين تحليل موافقت کامل داريم. اين تحليل چنين است که جنگ در عراق توسط يک غريضه خاص کوبيدن يک کشور اسلامي در شرق ميانه به منظور در دست داشتن نفت اين منطقه از سوي امريکا آغاز شد و ادامه آن نيز از سوي امريکا به همين مقصد خواهد بود. در اينصورت آينده عراق يک آينده کاملاً مايوس کننده و خراب است که ما از خداوند متعال خواهان رهايي ملت عراق از اين حالت فجيع و زجر آور مي باشيم. به فکر ما امريکا اگر ضرورت براي به دست آوردن مقاصدش در دراز مدت داشته باشد، در عراق خواهد ماند؛ زيراکه آغاز جنگ عراق براي منافع امريکا بدون اجازه هيچ مرجع قانوني بين المللي صورت گرفته و ادامه آن نيز به شکل کاملاً خودسرانه آن به دست امريکا خواهد بود و اگر امريکا هدفش را در عراق در کوتاه مدت به دست بياورد شايد بازهم بدن اينکه توجهي به آينده عراق داشته باشد، از اين کشور خارج خواهد شد و مردم آن را در جنگ فرقه يي( که هدف اصلي جنگ امريکا و جنگهاي صليبي تاريخي است) رها خواهند کرد؛ اما با توجه به نفت خيز بودن و همجوار بودن عراق با ممالک مقتدر اسلامي، امريکا به هيچ صورت در آينده نزديک اقدامي براي خروج از عراق نخواهد کرد.

آينده عراق کاملاً يک آينده تباه کن و قابل تاسف است که تنها اتفاق امت مسلمان مي تواند آن را براي مردم زجر ديده عراق تا اندازه يي خوبتر و بهتر بسازند؛ اما اي کاش ملت مسلمان اين احساس را پيدا کرده در صف واحد براي دفاع از دين، مردم و سرزمين شان ايستاده شوند!

د فلسطين وروستي تحولات او د حماس د ګوښه کيدو هڅې!

محمد کبير حقمل

د فلسطين د اسلامي مقاومت تحريک(حماس) يوکال وړاندې د دغه هيواد په پارلماني ټاکنو کې بريالۍ شو. په دغو ټاکنو کې د فلسطين بلې سترې ډلې فتح په ښکاره تفاوت د حماس په وړاندې ماتې وخوړه او محمود عباس چې د فتح ګوند مشر دى، دکابينې جوړولو چارې د حماس رهبرانو ته وسپارلې. په دغو ټاکنو کې د فلسطيني پارلمان له ټولو 132 چوکيو نه 76 حماس او 43 فتح و ګټلې.

حماس چې په نړيواله کچه تردې نيټې په يوه جنګيالۍ ډله مشهوره وه، اوس په داسې حال کې له هرراز نړيوال قانون سره سم، د فلسطين د حکومت په سرکې راغله چې له اسرائيلو سره په مخامخ جګړه کې ښکيله وه. د تير کال په ټاکنو کې د حماس ګډون او بيا برياليتوب د حماس هغه اوږد مهاله اعتصاب ته د پاى ټکى کيښود، کوم چې پربنياد يې دغې ډلې بل کوم وخت په ټاکنو کې ګډون نه و کړى.

په فلسطين کې د حماس برياليتوب د نړۍ ټول هغه سياستوال او شنونکي چې تر هغه مهاله يې د فلسطين جنګيالۍ ډلې اورپکې او د ملت له غوښتنو غير بللې، په تعجب کړل او دا يې ورته څرګنده کړه چې حماس ددې ترڅنګ چې د جهاد او مبارزې غښتلې ډله ده، په همغه شان د سياست په ډګر کې هم ترنورو وړاندې او بانفوذه ډله ده.

حماس د خپل سياست اصلي ټکى د خپل دين او وطن لپاره جهاد او مبارزه بولي، له همدې امله په نړيواله کچه د ټولو هغو هيوادونو چې اوس مهال د اسرائيلو او د هغو د نژدې دوستانو لکه امريکا منت خواره او غلامان دي، لخوا په ښه سترګه ورته نه کتل کيږي او وخت ناوخت له اسرائيلو سره د روغې فشار ورباندې راوړل کيږي. حماس ددې ترڅنګ چې په اسرائيلو هرګوزاريې د نړيوالو؟! لخوا په تروريستي بريدونو تفسيريږي، له پيل نه تراوسه تردې فشار لاندې ده چې د خپل هيواد په ګاونډ کې دې اسرائيلي دولت په رسميت و پيژني او ددوستۍ اړيکې دې ورسره ونيسي. حماس ددې ټولو په وړاندې يوځواب لري:(شهادت او يا هم د قدس او فلسطيني خاورو آزادي.)

د حماس په برياليتوب لومړني غبرګونونه

په لومړي سرکې چې کله د فلسطين د پارلماني ټاکنو پايلې اعلان او په هغو کې د حماس اسلامي ډله بريالۍ راوخته، د امريکې ولسمشر کوچني بوش اعلان وکړ چې که چيرې حماس د اسرائيلو د له منځه وړو فکر له خپلو مغزونو و نه باسي، واشنګتن به خپلې مرستې له فلسطين سره قطع کړي. د بش دغه خبره په سياسي ډګر کې ډيره ستره او ترډيره تاثير ګذاره ده. بش په همغه پيل کې حماس ته څرګنده کړه چې که هرڅومره د فلسطين د ملت غوښتنه او يا هم ارمان وي، امريکا اسرائيل غواړي او هغه څوک چې له اسرائيلو سره له دښمنۍ نه لاس نه اخلي، د امريکې له لطف او مهربانۍ؟! نه به بې برخې وي. امريکې په دې توګه وکولاى شواى چې د فلسطين په دولتي چوکاټ کې د لومړي ځل لپاره بريالۍ ډله وويروي او خپل هغه ارمان چې له ډير پخوايې لري په سيمه کې پلي او پوره کړي. حماس د خپل برياليتوب له همغه پيل نه په ډاګه اعلان کړه چې اسرائيل پرفلسطيني ځمکو غاصبين دي او دوى به هيڅکله هم دغه غاصبين په رسميت و نه پيژني. اسمعيل هنيه چې د حماس له ډلې د فلسطيني حکومت مشر شو، په وار وار يې اعلان کړى چې د ډلې برياليتوب يې د اسرائيلو په وړاندې د جهاد له برکته و او ترڅو چې اسرائيل له فلسطين خاورې و نه اوزي، دغه جهاد به روان وي. بش لکه چې د نړۍ په هرګوټ کې جهاد او د کفارو په وړاندې دريدل ترهګري او ترډيره بغاوت ګڼې حماس چې د فلسطيني ملت له پوره پلوۍ نه برخمن دى د يوې اورپکې ډلې په نامه ياد کړ او ويې ويل که دغه ډله تاوتريخوالۍ پرينږدي، نو سختې مالي ستونزې به ورته پيداکړي. ښايي د بوش همدا ګواښونه او ده ته د نورې نړۍ وفاداري ددې لامل شوي وي چې د حماس له برياليتوبه څه موده وروسته ددغه هيواد دولتي مامورين ددې له امله چې معاشونه يې نه و ورکړل شوي، په تنګ شول او له دولت نه يې د خپلو معاشونو غوښتنه وکړه. حماس له همغه پيل نه په دې لټه کې شو چې د حکومتي چارو د سمبالښت لپاره بهرنۍ مرستې جذب کړي، خو متاسفانه داسې ونشول او د وخت په تيريدو د فلسطين حکومت له سترو مالي ستونزو سره لاس او ګريوان شو. اسلامي هيوادونه خو يا غريبان دي څه لري نه او يا هم که يې لري په حماس سره يې د مرستې لايق نه بولي، ځکه چې د ډيرو اسلامي ملکونو بادار او اصلي واکمن بوش له فلسطين سره مرستې نه کولې، نو دوى بيا کله دومره بې ادبي کولاى شواى، چې له خپلو مسلمانو وروڼو سره مرسته وکړي. يواځې ايران چې په اسلامي هيوادونو کې له حماس سره ډيره مرسته وکړه، هغه هم د نظامي مرستې په نامه و پيژندل شوه او ايران ورباندې وګواښل شو، نو خو کوم اسلامي هيواد له دغه دولت سره مرسته ونکړه. منځني ختيځ چې د تورې طلا په زيرمو شهرت لري، دومره هم ونکړل چې له کلونو کلونو جګړې ځپلي او بې وزلي  هيواد، فلسطين سره مالي مرسته وکړه، ښايي داخبره رښتيا وي چې د منځني ختيځ د تيلو ګټې يواځې د عربي سرمايه دارانو په عياشۍ کې لګول کيږي او نور کوم د خير ګټه نشي ځنې اخيستل کيداى.

فرانسې او جرمني هم په همغه پيل کې د حماس له برياليتوب سره بې خونده چلند وکړ. دوى هم حماس دغير مطلوبو ډلو په ليست کې راوست او کومې خبرې چې بوش کړې وي، دوى هم له څه ښکته پورته کيدو سره وکړې، په اسلامي هيوادونو کې هم داسې غبرګون ښکاره نه شو، چې د کلونو کلونو جګړو ستړى او په سياسي ډګر کې اتل حماس دې ورباندې ډاډه شوى واى او يا يې هم اميد ورته بښلى واى. د حماس د برياليتوب لومړۍ اونۍ داسې تيرې شوې چې په ښکاره يې داښودله چې حماس په نړيوال سياست کې، د چانده خوښ او په حکومت کې پاتې کيدل به يې هم ډير اوږد نه وي. موږ هم د خپل تحليل او د اسلامي جهادي ډلو په وړاندې د اوسنۍ ظالمې نړۍ قضاوتونو ته په کتو له همغه پيل نه ددوو خبرو امکان ليده، له واک نه د حماس په شا کيدل او د پخوا په څير يواځې د جګړې په ډګر کې فعاليت او يا هم د قدرت په نشه کې له خپل اصلي مسير نه د حماس اوښتل او لکه د فتح په شان له امريکې او اسرائيلو سره د روغې جوړې لاره نيول. خداى شته چې له هماغه پيل نه موږ د حماس په وجدان کې دانه ليدل چې خپل اصلي مسير دې پريږدي. موږ باور درلود چې حماس به د اسلامي تاريخ د نورو مظلومو خو د ايمان او غيرت په وسلو سمبالو ډلو په شان خپل اصلي مسير نه پريږدي او له ټولو هغوچلينجونو سره به چې ورسره مخامخ کېږي، له خپلې عقيدې او هوډ سره سم برخورد کوي.

حماس د جهاد اوسياست اتل

له همغه پيل نه چې کله حماس واک ته ورسيد، د سياست او جګړې په ډګرونو کې له سترو ننګونو سره مخامخ شو. په انتخاباتو کې برياليتوب او په وړاندې يې د نړۍ مايوسوونکى دريځ، له بهر نه د مرستو قطع کيدل، د اسرائيلو د رسميت پيژندلو په اړه بهرني فشارونه او ددې ترڅنګ له فتح ګوند سره چې د فلسطين ولسمشر محمود عباس يې مشري کوي، بې سابقه اختلافات ټول هغه څه و چې حماس ته د سترو سياسي ازمونونو په توګه رامخې ته شول.

د فلسطين د مبارزينو لخوا د يوه اسرائيلي عسکر برمته کيدل او په پايله کې يې په غزه او نورو سيمو د اسرائيلو پراخ تيري، له فتح سره کورنۍ جګړې او بيا هم له اسرائيلو سره د اوږدې جګړې دوام او په دې اړه ثابت دريځ د يو کلن حکومت په موده کې، حماس ته د سترو جګړه ييزو او يا هم جهادي چلنجونو په کتار کې راوستلاى شو.

حماس هرڅه که له برياليتوبه وروسته له هرې خواځپل شوى او له فشارونو سره مخ شوى و خو ددغو ټولو چلنجونو او ازمونو نو نه بريالى راووت. حماس نه د نورو په شان خپله حوصله له لاسه ورکړه او نه يې هم له هرڅه د ناهيلې شوې ډلې په څير داسې ګامونه اوچت کړل چې سياسي درځ ته يې تاوان ورسيږي. حماس وخت په وخت د سولې وړانديزونه منلي او يا يې هم خپله کړي دي، خو ددې ترڅنګ يې بيا هرې جنګي څپيړې ته د اوضاع مطابق ځواب ورکړى او خپل دښمن يې له پخوا نه نور هم ناهيلې کړى دى.

له يوې جهادي ډلې نه په يوه ستره او بريالۍ سياسي ډله اوښتو او بيا د حکومت په جوړيدو او نظم کې د حماس شهکار، په ډاګه کړه چې دغه ډله د سياست اتله ډله ده. په عين حال کې له ټولو سياسي مصروفيتونو او اوسني ظالم نړيوال سياست سره د ډغرو وهلو ترڅنګ د فلسطين د خپلواکي په لاره کې نه ستړې کيدونکې هڅې او قربانۍ او د جهاد او مبارزې دوام حماس د يوې اتلې جهادي ډلې په توګه را معرفي کوي. حماس هيڅکله هم د ځينې نورو فلسطيني او يا هم اسلامي ډلو په شان داسې ونکړل چې د سياست په را اخيستو جګړه او د جګړې له دوام سره سياست ورڅخه پاتې وي، حماس په يوه وخت کې دا دواړه کارونه په ډيره ښه اوبريالۍ توګه تر سره کړي او که خداى کول راتلونکې به يې هم همداسې وي.

د مکې تړون او د حماس بله قرباني

لکه چې ټول پوهيږي، فلسطين څه موده وړاندې د دغه هيواد ددوو ډلو حماس او الفتح ترمنځ د سترو تاوتريخيو شاهد و، دغو دوو ډلو په داسې حال كې چې يو ګډ دښمن يې په ډيره خوښۍ د مړو او ټپيانو ننداره كوله هره ورځ يو پربل بريدونه كول او هره ورځ به يې ګڼ شمير كسان مړه او ټپيان كيدل.

سعودي عربستان چې د مسلمانانو سپيڅلې قبله مكه مكرمه هلته ده، د فتح او حماس ترمنځ د سولې په نيت ددغو ډلو مشران هلته ور وغوښتل او د سولې په اړه يې مذاكرات پيل كړل. د سعودي عربستان په مذاكراتو كې په فلسطين كې د ملي وحدت په نامه د حكومت د جوړيدو پريكړه وشوه چې په دغه حكومت كې به حماس او الفتح د نورو فلسطيني ډلو او شخصيتونو په ګډون برخه اخلي او د فلسطين ديووالي ساتلو او د فاع لپاره به كاركوي.

موږ خو تراوسه لا د ملي وحدت په نامه حكومت اصلي معنى او تعريف باندې نه يو پوه، خداى خبر چې دا كومه هڅه ده او د چالخوا په ډير مهارت د حماس د حذفيدو لپاره په لاره اچول شوې. د سعودي له كتنې وروسته حماس يووار بيا د تل په شان د فلسطين د آرامۍ او سوكالۍ لپاره قرباني وركړه او له دې سره سره چې اسمعيل هنيه د فلسطين قانوني لومړى وزيرو، له خپلې دندې يې استعفا وركړه او د نوي حكومت د جوړيدو ماموريت ته يې غاړه كيښوده.

له دې سره سره چې په هر هيواد كې د اسلامي امت يووالي او اتفاق د نړۍ د هر باوجدانه مسلمان ارمان دى، خو د هنيه استعفا او له واكه ګوښه كيدل، كولاى شي د فلسطين د يووالي په لاره كې د حماس يوه بله لويه قرباني وګڼل شي.

داټول دچا له لاسه؟

فلسطين يو ملت او يو هيواد دى. له لسګونو كلونو راهيسې ددغه هيواد مسلمان ملت د خپلې خاورې او سپيڅلو ځايونو لكه اقصى مسجد د ازادي لپاره مبارزه او جهاد كوي. په ټوليزه توګه د فلسطين مبارزې ډلې ترڅو كلو وړاندې په ډيره ښه او متحدانه توګه له اسرائيلو سره وجنګيدې، دغه يووالى او ښه مقاومت و چې د فلسطين هر بچى مجاهد او ددښمن په وړاندې د يوه هدف لپاره وجنګيده، خولكه چې تاريخ ثابته كړې ده كفار د يوې اسلامي جبهې د ماتولو لپاره بې له دې چې دغه جبهه په څو ټوټو وويشي، بله لاره نلري. څو پيړۍ وړاندې چې كله د هلال او صليب جګړې روانې وې، د كليسا راهبانو خپلو جنګياليو ته همدا يو ستر وصيت كاو چې كه غواړئ اسلامي جبهه ماته كړئ، نو په منځ كې يې اختلاف او څو ګونيتوبونه رامنځ ته كړئ، زموږ په ګومان اوس چې يوځل بيا اسرائيل د خپلو نيكونو په شان له مسلمانانو سره په مستقيمه مقابله كې ګير دي، له هرې خوا هڅې كوي د خپلو سيالانو د ماتولو لپاره د هغوى په منځ كې د تفرقې هڅې وكړي. اسرائيل او ترڅنګ يې ټوله كفري نړۍ په ډيره ناځوانمردانه توګه هڅې كوي له خپلو مادي امكاناتو نه په ګټې اخيستو د فلسطين د مقاومت د زرګونو شهيدانو په وينو جوړې شوې اسلامي ډلې يو له بل سره وجنګوي، هرڅوك په دې پوهيږي چې همدا اوس د فلسطين په برخليك څوك لوبې كوي، آيا كندوليزارايس چې د اوسنۍ صليبي جګړې د اصلي قوماندې د بهرنيو چارو سمون پرغاړه لري، ددې لپاره څوڅو وارې فلسطين او اسرائيلو ته سفر كوي چې د فلسطين مسلمانانوته يې خپل حق وركړي او كه ددې لپاره چې يوه ستره او د خلكو له ملاتړ نه برخمنه ډله له واكه ګوښه او داسې شرايط منځته راولي چې له امله يې اسرائيل په رسميت وپيژندل شي. بې له شكه له اوږدې جكړې او مقاومت وروسته په فلسطين كې دداسې اوازو په خپرولو سره چې په هغې كې يوه داسې ډله چې په هيڅ مادي امكاناتو د خپل ملت قربانيانې او حق غليم ته نه پريږدي، د سخت دريځي او د ملت د هوساينې خلاف ډله معرفي كړي. ښايي په فلسطيني ملت كې هم داسې كسان كم نه وي چې د حماس بې چون و چرا مقاومت ته د شك په سترګه و نه ګوري. ښايي په فلسطيني ملت كې ډير داسې كسان موجود وي چې له حماس سره په اغزنه لاره تلل يې نه دي خوښ او د فتح په څير په يو نه يوه رنګ له اسرائيلو او ترڅنګ يې له نورې كفري نړۍ سره معامله غواړي. خو ددې ترڅنګ فلسطين ترډيره دداسې خلكو هيواد ده چې هدف يې سپيڅلى او دخداى په لاره کې قرباني ده. زموږ په ګومان ښايي د همداسې کسانو د شتون له امله په فلسطين کې خپل منځي نښتو زور اخيستى وي او ددې زور ترشا هم د امريکا او اسرائيلو لاس ددې لپاره وي چې دحماس سازمان له سياسي صحنې لرې او د اسرائيلو په رسميت پيژندلو ته لاره اواره کړي.

پايله

د فلسطين او سنيو جرياناتو او دحماس د ګوښه کيدو هڅو ته په کتو سره داسې ښکاري چې صهيونيستي نړۍ اسرائيلو ته د رسميت بښلو هوډ تربل هروخت ډير کړى دى. ددوى په ګومان دغه هوډ يواځې او يواځې هغه مهال پوره کيداى شي چې حماس د فلسطيني حکومت د تصميم نيونې له صلاحيت نه برخمن نه وي. په بې ځايه جګړو او تاوتريخوالو کې د حماس راګيرکول او په سياسي صحنه کې ددغه ګوند کمرنګي، د فلسطين د برخليک واک داسې چاته په لاس ورکوي چې د دښمن په څو بې ځايه ژمنو باور کوي او حتى د اسرائيلو په رسميت پيژندلو ته تيار دي. په اوسنيو شرايطو کې به دحماس لپاره داښه وي چې لکه د پخوا په څير له حوصلې نه کار واخلي او په دواړو هم سياسي او هم نظامي ډګرونو کې خپل نفوذ پرځاى وساتي. دوى که له سياسي صحنې لرې شي خامخا به اسرائيل په رسميت و پيژندل شي او دابه بيا د فلسطين له راتلونکو نسلونو سره ترټولو ستره جفاوي. موږ په داسې حال کې چې د دنيا په کچه د اسلامي امت سرلوړي او يووالى غواړو، لوى خداى ته دعا کوو چې د فلسطين د مقاومت صف يو کړي او هغه بې شرمه دښمن چې دغه ملت يې له غمونو سره مخ کړى دى له ماتې سره مخ کړي.